Bir zamanlar bir k?z sevmisim ad? bilmem kim..
sevday? bos bakan gözlerde arayan bir deli adam..
yel degirmenleriyle savasanlar?n ad? Donkisot olurken benim ad?m enayi olmus saf olmus..
ben hic biz olmam?s?m. Hic susmam?s kadar yorulmusum ama hic biseyi anlatamam?s?m. Aglam?s?m, gülmüsüm, sevmisim ama sevilmemisim.
Yagmurda ?slan?rken cakmakta ?s?nm?s?z, ama ?s?nan ellermis yürek degil..
sanm?s?mki degerliyim önemliyim oysaki unutmusum savasmak icin inanmak gerek.
Sevmek icin yürek olmas? gerektigi gibi..
Keskelerle baslayan bir hikayede sevdalar vuslata kal?rken umut y?ld?zlar kadar uzak oluvermis ve umutsuzluk karabasan gibi cöküvermis hic ummad?g?m

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!