Tüm umut yollarini kapayan
ask da bir isyandir.
Nerede kimbilir o firtina,
beni yüzyillara savuran
yüzü yirtik kan.
isledigim zamansiz sevdanin
ciliz kemiklerini sayip,
özgürlük adina soyunuyorum
uykunun karesine ask kafesimde.
Ey duru bestesini dinledigim yökyüzü!
Kiminle o ihtiras denizi,
kimi boguyor dalgalariyla,
nedir bu ugultu,
Kimdir tanik?
Sussun sularini asinmis yatagimdan
alip götüren deli yel,
umarsiz dalgalarin uzandigi hicbir kuyuyu baglamayan
köprünün üstünde
Kral Lear gibi gücsüz ve deli
düssün elime ayrilik.

İçeriğin devamı sadece üyeler içindir!