Disarida kar yagiyor ve ben üsüyorum.
Disarida bir isigin altina oturmus,
Oradan gecenlerin verdigi yirtik bir ceketle isinmaya çalisiyorum.
Elimde bir kalem ve bir kagit masvavi bir deniz çiziyorum,
Akan göz yaslarim denizin sulari,
Nefesim ise denizi dalgalandiran rüzgar olmus,
Ve dalgalar yüregime çarpip seni andiriyor...
Ama artik üsümüyorum,
Deniz sakinlesti dalgalarda durdu,
Ne göz yasim akiyor ne de nefesim çikiyor,
Yagan kar hepsini dondurup durdurdu.
Ama kalbimi durduran kar degil denizin andirdigi o masmavi gözlerin oldu..
