Zordur icten gelerek aglamak...
Gözyasi dökmek degil bahsettigim elbette.
A ma damlalarinizi disari degil de iceri akitmak da denilebil ir. .

Gülerken bile agladiginiz anlar oldumu hic??
Dengesizc e davranip mutlu oldugunuz icin bile göz yasi döktügünüz oldu mu? . .

Sikilverirsiniz bir seye zaman ve mekan ayirimi göz etmeden.. .
Hicbir sey istemessi niz o anda, kendiniz disinda ne bir ses,
ne bir yüz, ne de bir dokunus. . .

Duymak istediginiz sessizlik,
görmek istediginiz ise sadece bosluk...
En ufak bir isik dahi rahatsiz eder sizi.
cünkü aslinda gördügünüz isik karanligin maskesidi r! . .

Yakarirsiniz icinizi acitircasina aglamak istediginizi. . .

Ama aglayamazsiniz. .

Gözyaslarinizla verdigin bu mücadele de
hic bu kadar aciz kalabilec eginize olanak veremessi niz. . .

Ama egilirsiniz hic olmadik zamanda,
yalvarirsiniz cigliklarinizla,
Sana ihtiyacim var ne olur gel! .  diye. .

Kizarsiniz...
Aglamak bu kadar zor olabilirm i? . .
?nsan aglamayi bu denli arzu edebilir mi? . .

Yolu gözlenen bir sevgili misali paralar yüreginizi,
gelmedigi her an icin. .zorlar sinirlarinizi. . .
Hani gelecegini veya gelmeyecegini bilseniz,belki...
ama amacsizca bekleyis veya terkedis. . .

?ste bu en kötüsü. . .

Bilmez gözyasi bedende kaldiginiz müddetce sahibine zarar verdigini.
Bazen akmak istemedigini,
sizi birakmak istemedigini o kadar belli ederki bize,
yanaginizi oksarcasina süzülüverir yavasca. .
O da üzülür aslinda kimi zaman. . .

Gitmek..
B ir an önce akmak istedigini gösterir size,
bir nehir misali akar elinizde olmadan..
Kaybedece k hicbir seyi kalmamistir.
cünkü,damlalarindan baska. . .

Duygularimizin inis ve cikisiyla beslendigi;
gözlerde buguya,
rahatlatici bir sele ya da hickiriklara dönüsür...
Yüreginize gömdügünüz yildizlari,yürek yordamiyla gözlere sunmak. .

Göz ile yürek ekseninde yasanan savasta,
ellerine cicek tutusturan,
damlalarini yanginlarina veren caresizligin dökülmesidir. .
Gözlerden. .