Benden, seni anlatmami isteselerdi, bir yürek anlatirdim icinde koskacaman bir dünya, dünyada kocaman bir fener ve sevgi yolu aydinlatan.
Deselerdi yaz onu; yazardim en güzel siirleri dilsiz istekleri dipsiz kuyu sarinclarinda yuvarlanan asklari. Yazardim parmaklarim morarincaya kadar yazardim, yüregim yorulup duruluncaya kadar.
Deselerdi ciz onu; cizerdim dünyayi, dünya her tarafi yedi veren gülleri yedi renk acan en mevsimsiz ciceklerin actigi nakisli oyali özenli bir dünya ve korkardim kendi cizdigim dünyaya dokunmaya, korkardim ciceklerin yapraklarin solmasindan.
Deselerdi kim O ????
O derdim O iste yüreginde deryalari tasiyipta tek bir dünyaliya konusamayan, o sinirsiz sevgi deryasinda yelken acip giderken sevgisini utangac kisiligine gömen biri idi.
Ve O derdim ;
Beni sabahlara kadar kendisini düsünmek zorunda birakan insafsiz biri O konussa yüregindeki alli tebessümlerde kaybolurdum, konussa yanmadan yikilmadan söndürürdü beni derdim. Sigaram kadar tiryakisi oldugum ickim kadar basimi döndüren, görmedigim kadar özledigim, özledigim kadar dokunamadigim, dokunamadigim kadar ürkek...
Ve O derdim
Yasayipta yitirdigim degil yasamayipta bilmek istedigim, konusmasini bekledigim kizil dudaklarina hasretlendigim hasreti ile eridigim, yanimda iken bile özledigim gittigi yolu kiskandigim aydinlik günlerimi aradigim