ben aski bir üveyikten satin aldim,yasim onalti
o zamanlar bakir rengindeydi daglar
daha sivan düsmemisti bögrüme
daha deli deli esmemisti ruzigar
kalbim aciya düsmemisti
sanirdim bütün irmaklardan kosacaktim
halayda delikanli basi olacaktim
biyiklarim yeni terlemisti

gurbeti
ismail dayimin gönderdigi
kuru üzüm ve fistik'nan
bir de istanbul fotograflarindan tanimistim

hey deli yanim!
türkülerim ince gül dalim
gönül közüm
verdigim sözüm
ne zaman duman olsa
munzur'un doruklarinda kalirdi gözüm
aradabir durup firat'a bakisim
ve yanimdan ayirmadigim
bir üveyikten satin aldigim askim

yani ahretlik gülüyordum
istanbulu fotograftan
vurgunu üveyikten biliyordum

bir zemheri aksaminda
oturtup tandirin karsisinda babam
ogul yürü, dedi
yürüdüm
topak oldu babam,acidan yundu gözleri
yaliniz bir ''ah''etti anam
sessizce irmaga düstü sözleri

yürüdüm
terleyen biyiklarim
sahin bakisim
ve yildizli gecelerimden birinde canim
üveyikten satin aldigim halis askim
geride kaldi

ormanlar gördüm
agaçlar gördüm
dallarinda adamlar asiliydi
ipince fidanlar
ipil ipil kan sizardi dudaklarindan
baykuslar
gecenin koyukatmer al basmasi karanligina karsi
nasil da gülüyorlar
nasil da gülüyorlardi

hani benim yildizim
hani sehla bakisim
hani sazim
ve halis askim

daglardan geliyorum ben
firatin dogdugu yerden
gönle aktigi yerden
serin göze basindan
soguk bulgur asindan
daglardan geliyorum ben
askin dogdugu yerden hey!
yusuf'un kuyusundan eyyub'un sabrindan geliyorum
etmeyin elemeyin
ben istanbulu fotograftan
vurgunu üveyikten belliyorum

hani benim yildizim
hani sehla bakisim
hani sazim
ve bir üveyikten satin aldigim
halis askim

hey anam
ne aynam ne taragim ne sedef çakim
ne tesbihim ne mintanim
bir han odasinda
aksam alacasi degip geçerken bögrüme
yavasça önüme düstü alinyazim

kim tutar kaldirir basimi yerden
kim dinler türkülerimi bozlagimi sazimi
bir duan olaydi ah, yanibasimda
iki çift lafin
bir tas ayranin
bir dag solugun
entarine yapismis kalmis bir yayla çimenin
bir tesbih böcegin
bir avuç topragin
bir küçük tasin
bir tel saçin alyazmanin altindan

hey anam
aksam indi kirildi sazim
istanbulda
haramiler sokaginda
bir han odasinda
yavasça önüme düstü alinyazim

hani benim yildizim
hani sehla bakisim
hani daglara verdigim askim

aksam dedigim ana
istanbulda ay karanlik yürek pustur
bir de hikayesi var
kanadi kirik martidan dinledigim:
çok önceden
zebaniler yakip geçerken sehri
üç damla baldiran zehri
üç damla hiyanet dökmüsler mavi denize
üç martiyi bogmuslar
herseyi gördüler diye

aksam dedigim
dam araliklarindan
han bacalarindan kaçip giden günesin
vurmasi degil mi taa daglara, daglarima
degil mi ana

yani aksam dedigim
isli han odasinda
bir ben
bir viransehirli yakup
bir de çaykarali musa
üç bardak çay hatrina
üç gurbet türküsü degil mi uçurdugumuz
üç damla baldiran zehri degil mi ana
aksam dedigim

buradan
bu halis askimi
bir han kirasina sattigim hovarda istanbuldan
aranan bütün overlokçular siraütücüler adina
budur havadisim
hatirladigin
ne bulgur tadi
ne bir çiçek
ne bir isim
ben gündüzleri müslüm gürses dinlemeye
geceleri han odasinda
alinyazimi görmeye hüküm giymisim

yine de ana
ana yine de
öperim gözlerinden
daglarimin
çimenimin
ve kanayan gençligimin
öperim hepsinin tekmil gözlerinden
biyiklari yeni terleyen gençligimin adina

ana
can ana
yaran ana
oyy ana
hani benim yildizim
hani sehla bakisim
hani sazim
bir üveyikten satin aldigim halis askim

ben aski bir üveyikten satin aldim,yasim onalti
o zamanlar bakir rengindeydi daglar
daha sivan düsmemisti bögrüme
daha deli deli esmemisti ruzigar
kalbim aciya düsmemisti
sanirdim bütün irmaklardan kosacaktim
halayda delikanli basi olacaktim
biyiklarim yeni terlemisti