ben ressam degilim birtanem
gözlerini cizemem ki günesin lavlarina
ben aski bilirim,seni yazarim ask diye
sen kendi meyhanelerinde meze sofralarinla paylasirken yoklugumu
ben seni yaziyorum bitiremedigimsayfalarca doluyorsun defterime
kalemlerim tükenip tükenip yenileniyor..
ben ressam degilim ki birtanem
kaderimi kendim cizemem
yazsam da yazamam varliginin icimdeki büyüklügünü
bir burukluktur ki icimde hic sorma...
senin var olusun yalanlarla yasanmis bir rüya degil,
bir tek hayalleri var eden degilsin
en cok gercekleri gösteren oldun bana
SENI SEVIYORUM
diyemem artik ben sana
ne coktur maksat muhabbet olsun diye kullanan bu kelimeyi
dinle simdi beni
ben SENI SEVIYORUM diyemem artik sana
sen ne kadar anlatilamasan da,o büyük,o cok kelimelerle
bir tek cümleye sigmiyacak kadar da coksun yüregimde
dinle simdi yürek atislarimi
beni gör artik
bugdaylari ögütüp eleklerden geciren ciftcinin
alin terine bandigi somunu gibi sicak bu ask
öylesine anlatilmaz,
öylesine yasanasi ki,
ve biz yasamamaya mahküm olsak da
ne de cok yasatiyoruz onu
gör simdi kendini görürmüs gibi icindeki beni
sabahlari ellerimi avuclarinin icine bastirip dolu dolu
günaydin deyisimi hisset her uyandiginda
bir iyi geceler öpücügü kadar mahsum ve temiz
bir yagmur bulutu gibi gözlerimden asmalanirsin kaderime
hic düsürmedigin
o incili damlaciklarinla...
SENI SEVIYORUM
diyemem artik ben sana
seni sevmek o kadar yüce ki bu gönülde
tek bir cümeleye sigmiyacak kadar dehsetli tuttugun yerler
seni sevmek o kadar cok seyler yaratiyor
öyle bir doyumlu yasatiyor ki zamani
artik ölümden korkar oldum ben...
ben ressam degilim ki birtanem,
bir eser birakamam senin ask fuyrina belki
belki de öylesine ask olsun diye seversin beyhude
yüreginin aldigi kadar,benliginin doyum sinirlarina kadar..
belki de bendeki sen gibi
kainatin sinirlarindan cag atlarmiscasina...

seni hic sonuna kadar yasiyamasam da,
sana hep yeniden baslamak güzel.